Ég er búin að sitja inni í dag í leiðindaveðrinu og huga að ýmsu föndri. Þessa stundina er skurðarmottan og dúkahnífurinn í uppáhaldi. Afraksturinn skal ég svo birta hérna þegar verkinu lýkur!

Loksins! Nóvemberkaktusinn minn risinn upp frá dauðum og farinn að blómstra

Komið að bókahillu vikunnar. Sem að þessu sinni er staðsett í húsnæði Centre for Contemporary Culture í borginni Maastricht í Hollandi. Hillan er hluti af innsetningu frá hópnum Eventarchitectuur frá árinu 2005 og er eiginlega bara brjáluð. En samt e-ð svo flott…

Síðasta daginn okkar í Ástralíu fórum við í göngutúr í kóalagarði í Brisbane. Við sáum nú reyndar enga villta kóalabirni. Þeir dvelja yfirleitt svo hátt upp í trjánum og sofa svona 18 af 24 tímum á sólarhring (þ.e. þegar þeir vaka hreyfa þeir sig mjööög lítið og hægt). Ég sá hins vegar dálítið fallega klifurjurt á trjábol.
Ég var að skoða myndirnar mínar og stoppaði við hana þessa. Væri þetta ekki dálítið fallegt mynstur á veggfóðri… nú eða tattú, fyrir ykkur tattúóðu konur/menn?

Fyrir utan það að vera amerískur siður hefur mér aldrei verið neitt sérstaklega vel við Hrekkjavökuna. Man bara eftir að hafa orðið skelfingu lostin sem barn yfir ógeðslegum hrekkjavökumyndum og -fígúrum.
En hvað með það. Við hjúin fórum í hrekkjavökumatarboð í gær þar sem m.a. var boðið upp á graskerssúpu sem var hreinasta sælgæti. Skreytingin á borðinu var hins vegar í boði undirritaðrar sem fann þetta í blaði og fannst þrælsniðugt.

Þetta eru s.s. harðsoðin egg sem skorin eru í tvennt og eggjarauðan tekin úr, blönduð með mjólk og smá kryddi og sett aftur ofan í hvíturnar. Köngulærnar eru ólífur sem skornar eru í hálft og fæturnir eru ólífustrimlar.

Ég er niðursokkin í að raða ljósmyndum sem ég var að sækja úr framköllun. Mín leið til að hleypa skipulagsáráttunni aðeins út…

Eins og ég nefndi í fyrri færslu hef ég verið með hálfgerðan föndurkláða um nokkurt skeið. Ég tók því til óspilltra málanna um daginn því að mig langaði að búa til skemmtilegan “memo-wall” sem ég hafði séð á netinu:

Hins vegar lagði ég ekki heilan vegg undir eins og á myndinni hér að ofan.
Það sem til þurfti í verkið var föndurvír og nokkrar klemmur; ég átti pínulitlar skrautklemmur sem ég notaði en það má nota næstum hvað sem er.

Ef það á að festa þetta í vegg þarf að negla nagla en ég límdi vírinn á gamlan gardínukappa sem er ekki notkun. Svo þarf nóg af fallegum ljósmyndum, kortum og fleiru til að hengja upp.

Svona kemur þetta út hjá mér og hangir yfir glugganum inni í vinnuherbergi…

Ég má ekki gleyma bókahillum vikunnar!

Mér finnst mjög fínt að blanda fínum hlutum inn á milli bókanna í bókahillunum og það eru margir sem gera það. Ef ég hefði meira pláss í mínum hillum myndi ég örugglega gera það!

Hins vegar er líka mjög smart að hengja listaverk á bókahillur og þá á ég við utan á. Reyndar ná þau oft yfir hluta bókanna sem njóta sín þá ekki en listaverkin njóta sín hins vegar mjög vel. Þarna slær maður líka tvær flugur í einu höggi, sparar veggpláss undir listaverkin og skreytir fínu bókahillurnar sínar.

Hérna eru nokkrar útfærslur:

Hvað finnst ykkur svo? Frábært eða frábært?

Mikið ofsalega, svakalega, æðislega var gaman á Heimilistónaballinu á laugardaginn! Næstum því meira gaman en í fyrra!

Við byrjuðum í sushi og hvítvíni hérna heima, allar uppstrílaðar og fínar í kjólunum okkar og með hárið uppsett og smart (sumar meira en aðrar). Við fengum svo skutl í bæinn og alveg upp að dyrum á Iðnó. Það var ekkert verra því við vorum allar á svo svakalega elegant ballskóm.

Iðnó skartaði sínu fínasta og við komum okkur vel fyrir á borði nálægt sviðinu. Þegar klukkan fór að nálgast miðnætti og allar Öskubuskur hefðu verið farnar að hugsa sér til hreyfings, steig loksins hljómsveit kvöldsins á svið. Eftirvæntingin leyndi sér ekki:

Enda voru þær Heimilistónakonur; Ólafía, Elva Ósk, Ragga, Katla og Vigdís, hver annarri smartari og skemmtilegri. Svo maður tali nú ekki um hina ýmsu gestasöngvara og -dansara. Að öðrum ólöstuðum átti Smári rótari þó salinn og var klappaður upp margsinnis.

Eftir að hafa dansað af okkur skó, hæla, kálfa og hné fórum við örþreyttar heim í koju.

(takið eftir fína bútasaumsteppinu á bak við trommusettið, systir hennar Ólafíu gerði það )

Ég er að fara á ball í kvöld… liggaliggalái!